فیبر مصنوعی

الیاف شیمیایی به آن دسته از پلیمرهای طبیعی یا مصنوعی به عنوان مواد اولیه اطلاق می شود که از طریق پردازش شیمیایی و ساخت الیاف می توان آن را به دو دسته الیاف مصنوعی و الیاف مصنوعی تقسیم کرد. دو نوع الیاف مصنوعی وجود دارد: الیاف سلولز مصنوعی (مانند الیاف ویسکوز، فیبر غنی و قوی (قدرت) و غیره) و فیبر پروتئین مصنوعی (مانند الیاف سویا، بادام زمینی، فیبر و غیره) و کمپ الیاف مصنوعی. بزرگ است، با الیاف پلی استر (پلی استر)، پلی آمید (نایلون 6، نایلون 66، و غیره)، الیاف پلی اکریلونیتریل (اکریلیک)، الیاف فرمال پلی وینیل (والن)، الیاف پلی پروپیلن (پلی پروپیلن)، الیاف پلی وینیل کلرید (کلریلون)، الیاف پلی اورتان (اسپندکس). این ماده حاوی بیش از 85 درصد از اجزای پلی یورتان است، نام تجاری آن Lycra (Lycra، ایالات متحده، انگلستان، هلند، کانادا، برزیل)، Neolon (Neolon، ژاپن)، Dorlastan (آلمان) و به زودی. اولین بار توسط شرکت آلمانی بایر در سال 1937 موفقیت تحقیقاتی، شرکت دوپونت ایالات متحده در سال 1959 تولید صنعتی خود را آغاز کرد، صنعت اسپندکس خود را به گروه صنایع کوخ ایالات متحده فروخت که مجموع ظرفیت تولید حدود 100،{6}} تن بود. در حال حاضر، ظرفیت کل تولید اسپندکس جهانی حدود 600،000 تن است، در حالی که ظرفیت تولید اسپندکس شرکت هیوسانگ کره جنوبی نزدیک به 120،{10}} تن است و اولین کشور جهان است. اولین شرکت اسپندکس در چین کارخانه یانتای اسپندکس بود که تولید آن در سال 1989 آغاز شد.
دو نوع اسپندکس وجود دارد، یکی از کوپلیمرهای موزاییکی ساخته شده از بیس سوسیانات آروماتیک و بخش زنجیره پلی استر حاوی گروه هیدروکسیل (که به آن اسپندکس پلی استر گفته می شود) و دیگری یک کوپلیمر موزاییکی ساخته شده از بیس سوسیانات آروماتیک و بخش زنجیره پلی اتر حاوی گروه هیدروکسیل. به عنوان اسپندکس پلی اتر نامیده می شود). فیبر اسپندکس و الیاف پلی اولفین الاستیک و فیبر کامپوزیت الاستیک در مجموع به عنوان الیاف الاستیک شناخته می شوند.