خواص پارچه های بافتنی

پراکندگی: در پارچه های کشباف به دلیل شکستن نخ خاصی، کلاف ها و کلاف ها از یکدیگر جدا شده و عملکرد در هم تنیدگی را از دست می دهند. هرچه ضریب اصطکاک و سفتی خمشی نخ بیشتر باشد طول حلقه کوتاهتر و شلی پارچه بافتنی کمتر می شود.

سجاف کردن: اجرای پیچیدن دور لبه پارچه های بافتنی در حالت آزاد. این به دلیل تلاش نخ خم شده در حلقه لبه برای صاف شدن است. هرچه نخ ضخیم‌تر باشد، خاصیت ارتجاعی بهتری دارد، طول حلقه کوتاه‌تر می‌شود و لبه‌بندی واضح‌تر است. به طور کلی، پارچه های بافتنی دو رو اساساً فر نمی شوند زیرا فشار داخلی دوخت های جلو و پشت در لبه تقریباً متعادل است.

قابلیت انبساط: عملکرد پارچه های بافتنی برای کشیده شدن اندازه تحت کشش خارجی. از آنجایی که حلقه ها می توانند شکل و اندازه را تغییر دهند، پارچه های بافتنی قابلیت انبساط بیشتری دارند. تغییر ساختار سازمانی می تواند توسعه پذیری پارچه های بافتنی را کاهش دهد.

قابلیت کشسانی: توانایی پارچه کشباف برای بازگشت به اندازه اولیه پس از حذف نیروی خارجی. بستگی به خواص نخ، طول حلقه و بافت بافتنی دارد.

استحکام: نیرویی (کیلوگرم) که پارچه کشباف در هنگام شکستن می تواند تحمل کند. معمولاً از روش های تست کششی و ترکیدگی برای تعیین استفاده می شود.

چنگ زدن و پرز زدن: وقتی پارچه بافتنی با شی زبر روبرو می شود، الیاف یا نخ قلاب می شود، مقداری کلاف سفت می شود و حلقه ای از ابریشم روی سطح پارچه ایجاد می شود که به آن چنگ زدن می گویند. پارچه در هنگام پوشیدن و شستشو دائماً در معرض اصطکاک قرار می‌گیرد و انتهای الیاف نخ در معرض سطح پارچه قرار می‌گیرد و ایجاد وز می‌کند که به آن کرک می‌گویند. اگر خز با یکدیگر در هم پیچیده شود و در پوشیدن آینده به شکل توپ خمیر شود، به آن پر کردن می گویند. علاوه بر شرایط استفاده، عواملی که بر گیرکردن و پیلینگ تأثیر می‌گذارند، عمدتاً شامل انواع مواد اولیه، ساختار نخ، ساختار پارچه بافتنی و پردازش رنگرزی و تکمیل می‌شود.